Vivan. Je kan beter ondernémen.

Slapend dienstverband eindelijk wakker geschud

17 oktober 2018 10:36 Met de introductie van het nieuwe ontslagrecht in 2015 zou het ontslaan van medewerkers eenvoudiger, sneller en minder kostbaar zijn voor werkgevers. Werknemers zouden op hun beurt meer rechtszekerheid (sneller een vast contract) krijgen. Ook zou iedere werknemer recht moeten hebben op een bij wet geregelde ontslagvergoeding. Dit heette voortaan niet langer ontslagvergoeding, maar transitievergoeding. Een vergoeding voor de werkloze om de periode van werk naar werk te kunnen overbruggen.

Inmiddels zijn drie jaren verstreken en begint men in Den Haag in te zien dat het nieuwe ontslagrecht nog niet voldoet aan de doelstellingen. Het aantal vaste banen neemt bijvoorbeeld maar mondjes maat toe en rechters hebben nog steeds de grootste moeite met de interpretatie en toepassing van de nieuwe regels. In de praktijk zijn zowel werkgever als werknemer daarvan de dupe.

Bovendien is er vanaf het begin onenigheid geweest over het verstrekken van transitievergoedingen aan werknemers die na twee jaar ziekte in de WIA terecht komen. De transitievergoeding was toch immers bedoeld voor de werkloze om de periode van werk naar werk te kunnen overbruggen en was toch niet bedoeld voor de langdurig arbeidsongeschikte? Het was wachten op de eerste werkgevers die transitievergoedingen weigerden te betalen. Zij ontsloegen hun zieke medewerker niet en hielden het dienstverband slapend. Salaris betalen hoefde na twee jaar niet meer, omdat de werknemer inmiddels aanspraak maakte op een WIA uitkering. Vooral in het MKB werd voor het slapend dienstverband als excuus opgevoerd dat werkgevers in de ziekteperiode van 24 maanden al genoeg kosten hadden gemaakt voor hun zieke medewerker (re-integratiekosten). Waarom dan ook nog eens een vergoeding betalen in het kader van ‘werk naar werk’ terwijl daarvan (helaas) geen sprake meer kan zijn? Werknemers pikten dit niet en stapten naar de rechter om hun recht op transitievergoeding af te dwingen. Keer op keer oordeelde de rechter: de werkgever handelt weliswaar niet netjes, omdat hij de arbeidsovereenkomst weigert op te zeggen, maar zijn handelen is niet ernstig verwijtbaar.

De overheid heeft de bezwaren van werkgevers en werknemers onderkend en komt eindelijk met een oplossing: het UWV gaat in 2020 werkgevers compenseren voor transitievergoedingen die zij hebben verstrekt aan hun zieke werknemers bij einde dienstverband. Dit geldt met terugwerkende kracht tot 1 juli 2015.

Het is voor werkgevers verstandig te inventariseren welke transitievergoedingen in het verleden zijn betaald in geval van langdurige arbeidsongeschiktheid. Deze kunnen namelijk in 2020 bij het UWV worden ‘gedeclareerd’. Ten aanzien van werkgevers die slapende dienstverbanden hebben toegepast, moet per geval worden bekeken of deze slapende dienstverbanden niet beter kunnen worden ‘wakker geschud’. Dit zal per dossier moeten worden bekeken.

Wilt u als werkgever of werknemer uw slapend dienstverband eens tegen het licht houden, loop dan gerust eens bij ons binnen. Wij zijn staan u graag te woord!

Mr. V. Agema

Er zijn nog geen reacties.

Laat een reactie achter